کوه فرهاد

 

مرا از کلاف ِ سر در گم آوار کرده اند

 

ترا از کلاغ ِ مردم

 

سنگ سار

 

شبیه یک چیز

 

از میان ما  تا  میان ما

 

ورم از باورم بود

 

و شعر از پرواز سنگ پیدا

 

سار در بال هایش گریست

 

چیز در اشک های معاصر معنا شد

 

مرا با چشم بندی در کلاه  بر  داری

 

ترا در ابتدای کوچ مسافرمان

 

چشم از چشم بندی شان بــر دار

 

خیالت راحت

 

من از کلاف کفتر می شوم

 

می نشینم روی کوه کور معاصر

 

بق بقو . . .  بق بق بقو

 

زن ِ سوخته ،  مرد ِ آب شده

 

گره های ممتد ســـبــــز

 

گریه های همیشه گی آبـــــی

 

پناه ِ عاشــقان بی پناه

 

نذر ِ برگشتن

 

نذر ِ دیدار

 

نذر ِ انتظار

 

بق بقو . . .  بق بق بقو

 

تق تق تتق

 

فاتحه

 

تق تق تتق

 

درد دل

 

تق تق تتق

 

ســنگ بـــر گــور

 

ســنگ بـــر کـــوه

 

ســـنگ بـــر چـشـم

 

بـــند بـــر پـــا

 

پــا یعنی سـفــر

 

قـدم مسافر بـــر چـشـم

 

9/3/۸۷

 

استاد پروستات داشت

 

درس می داد

 

دست می داد

 

یک دست

 

دو دست

 

نون بیار کباب ببر

 

با استاد هم بازی؟!

 

استاد دست بر نمی داشت

 

دست ، بر داشتنی نبود

 

شیرینی که نیست

 

یکی عصاست

 

یکی عینک است

 

پشت عینک چیزی هیزی

 

پشت سرت در را هم ببند

 

بفرما شیرینی

 

ترم پروسه ایست دراز

 

راز این ترم کلفت است

 

دست را بیار

 

دست آوردنی نیست ، چایی که نیست

 

فقط جهت یاد آوری!

 

استاد بــســّه

 

بسته ی پیشنهادی استاد:

 

کون بیار کتاب ببر

 

من بازی نیستم استاد پروستات

 

من هم بازی نیستم استاد پروستات

 

استاد دست برد

 

ایستاد؛ دست ها بالا

 

استاد باورش نشد

 

قطره

 

قطره

 

قطره

 

.

.

.

 

 

 

.

مــــُـــــــرد!

 

تو خلاصه شده ای در سوراخ های تو

 

جنب جلیغه نجات من

 

و فواره از فرودهای تو بود

 

و ناخن در گوشت من

 

من بندری ام و به ندرت بند می آی ی ی ی ـــ لامصّب ِ مسخ

 

در مسح کشیدن ات  مست ِ لایعقل

 

لااقل آرام تر

 

قلاب ماهی کیری که لای لزجت نمی کونی

 

لــِـنگ گفتند

 

چرا لـَــنگ می شنوی؟

 

چرا دولا دولا می روی؟

 

دلار را در حلق ام نکن حلقوی

 

چرا وقتی پای چپ ات به راست

 

پای راست ات سر راست

 

سرپا می شاشی که بگویی مــَردی؟

 

نقل قوللک پر داشته

 

ریده بر سطرهای زیر ( همیشه سر به زیر می رید)

 

میدان ساعت : دیـنـگ دَنــگ

 

دین گه گرفت

 

دَنگ، سر به راه

 

پای چپ مونولوگ خودش

 

پای راست مونولوگ خود

 

دنگ سکان تعادل است

 

یک مساوی است با

 

خشنود از نسلی

 

که چشم بد کور

 

که چشم بد کوزه

 

ندید خیاطی در اشک غوطه ور را

 

جایی برای جاکیری عشق

 

جایی برای جاکیری عقل

 

خیاط ِ د و زندگی شان

 

خشتک ِ دوبار مصرف

 

به دنگ ِ صورتی ، آبی ، قرمز ، بنفش

 

سکان داد : 20 شرجی به سمت ِ مست

 

70 بوسه به مست ِ سست

 

یک داغ به داخل پرانتز عاشق

 

یک راست پنجگاه به کون شاعر

 

مجددن

 

یک راست پنجگاه به کون شاعر

 

مجددن

 

یکراست پنج بار به کون شاعر قسم

 

دنگ ِ من افتاد دنگ صدا داد دنگ

 

موزیک هرچه به من می رویَد

 

دنگ به من نمی رویاند

 

این کم رویی

 

محصول توالت های صدا دار است

 

تف ِ سر بالاست

 

می رود ، بر می گردد به روی ات می آورد : جـَـلقی!

 

 

    

نمی دونم

 

از پاهای گرفتنم از گیلاس

 

مرا به خرگوش اهلی می ماند

 

چشم قرمز

 

شاشیده بر پیمانه های درست اندازه

 

درست اندازه بگیر 15 سانتی ِ من

 

متراژ کون مدوّر است

 

و دروغ 2 سانتی متر ِ اضافی است

 

مرا از لایه های گوش فیل انداخته اند

 

گوش شیطان کر

 

یه پا گیلاس ام آرزوست

 

یه پاچه ام کو نیست؟

 

یه پاچه ام کونیست

 

پاچه ی دیگرم میراث پدری است

 

لــَخت ، لـــُخت ، سخت ، سس

 

جــیـــــــــــــــــــــــــــــــز

 

و باکره ای که از گوش هایش

 

گیلاس قرمز

 

چشم سفید

 

با پیمانه های لیمویی

 

با خرطوم شیطان راست

 

و چند سانتی متر دروغ

 

در موی رو به طاس ، سیخ

 

سیب معلق حوا

 

هوای داغ خیس ، سیبل

 

سرباز فعل امر نیست به چه نگاه می کنی؟

 

سوراخ ِ لانه ی خرگوش ، سوبل

 

لیموی بال بال ِ دوبل

 

سرباز ِ فعل امر

 

امری نیس؟

 

One    min   plz

 

من بدین طریق پا گرفته ام یـــا همچنان گیلاس ام آرزوست!

تو از خواب امدی

 

سقف از سر برداشته بودیم

 

عشق مترجم بودن بود

 

دست از هم کشیدیم سیگار کنار دیوار

 

دود شدی رفتی هوا

 

پکی عمیق بودی

 

کسی که نه کنار دیوار می ماند

 

نه زیر سقف

 

غول چراغ جادو

 

سفید

 

که مرا از هیچ متمایز می کرد

 

دست اثبات من می شد

 

پک ها قطار

 

ساعت ایستگاه روی تیک تاک

 

پــک تـیک

 

تـــو تــاک

 

پیچیده در کاغذ سیگار

 

طعم ِ نفس تیک

 

نفس نفس تاک

 

انگور خوشه کرده از سقف

 

دود چراغ خاموش تیــک

 

مردی به رویاهای خویش تـاک

 

سیگار پشت سیگار تیک

 

عشقی گریخت تاک

 

قطار از من گذشت تیک

 

زمان از سقف آویخت تاک

 

عشق ترجمه رفتن تیک

 

باز سهم من ، ماندن تاک

 

 

 

 

20:12         20/12/86

 

من

 

آدم های تنها

آدم هایی که تنها می افتند

آدم هایی که از تنهایی می افتند

من

از آدم های تنها

تنها از آدم هایی که از تنهایی می افتند

تنهاترم

من تنها

از آدم هایی که از تنهایی می افتند

به جان هم

نیستم

من خودم ام ـــ هر چند که مطمئن نیستم ـــ

بیشتر از آنکه خودم باشم

تنهام

و بیشتر از آنکه تنها باشم

افتاده ام

میان آدم هایی که ...

لابد باور نمی کنی

می دانم

من از باورت هم افتاده ام

باور کن  که تنهام

همین .

۲۹/۱۲/۸۶          ۲۱:۴۸

درد

 

درد

 

خیلی خوشگل است

 

قرینه ، سوسولی

 

دری که دال می شود در انتها

 

با دال شروع می شود

 

مثل دماغ ، دستشویی ، دمپایی ، دیّوس ، درشکه

 

و با دال تمام می شود

 

مثل داماد ، دود ، سواد ، متجدد ، سود

 

« ر » را گذاشته اند آن وسط

 

محض خنده ، مسخره بازی

 

راوی

 

شاش اش گرفته بود

 

در رفت پشت دال ش ش ش ش ش ش ش

 

سرپا؟

 

نه ، سرازیری

 

نه ، سر از زیر ، کبک از بالا

 

نترس !

 

درد ندارد

 

« ر » آن وسط گول می زند

 

الکی است یا الکلی

 

نترس

 

درد اگر داشت

 

پشت اش خم می شد

 

دره؟

 

بدتر

 

بدتر یعنی چه؟

 

بدتر یعنی درد درد نیست

 

یعنی درد حتی شکل درد نیست

 

نقطه ندارد

 

متمرکز نیست

 

حتی اندازه ی دزد عمیق نیست

 

کم دارد

 

شبیه غلط املایی است

 

در ِ متفاوت است

 

یا دزد اصلاح شده

 

زندان اصلاح طلب

 

حلقه رندان

 

مجلس ته ریش مصلحت

 

در متقارن آدم را به کجا که نمی کشاند کشان کشان

 

دست و پای میز محاکمه

 

دهان مکافات

 

زبان سرخ

 

بگو درد اختصار چیست لعنتی؟

 

درد رنج ِ دزد است

 

دام ِ رندان دیوانگی است

 

دهانت را ...

 

یا شاید هم

 

درد  ردّ  درد است

 

12:37     20/12/86

 

هنوز

دست ها بالا

 

 

 

 

 

 

 

 

چند خط فرصت بدهم اعتراف کنید؟

اعتراف کنید

همه ترسیدند و اعتراف کردند

و آنقدر اعتراف کردند

اعتراف کردند

اعتراف کردند

که دچار فتخ شدند

اعتراض کردند

و باز هم اعتراض کردند

تا اینکه کسی گفت

دست ها بالا

همه ترسیدند

دست ها بالا رفت

و بالا رفت

و باز هم بالا رفت

و هنوز دارد بالا می رود                      

ااااا

 

 

همین دیروز پایم گم شد

 

لای نامه ها نبود

 

نبودی

 

پیام گذاشتم

 

از لای در

 

نامه ی چار ضلعی

 

پایانش هنوز پا داشتم

 

یادم نیست

 

پای ماندنم نیست

 

پای رفتنم چرا

 

چرا چی؟

 

چرا از لای در ؟

 

چرا اضلاع در گم شد ؟

 

همین دیروز

 

همین دیروزکه نبودی

 

نه لای من

 

نه لالایی نامه ها

 

پاداش پاداشتنم نیست

 

آنهم پای رفتن

 

وقتی که نیستی

 

وقتی که پایم گم شد

 

راه یخ بست

 

جاده جمعه شد

 

گم راه شدم

 

پای رفتنم ماندم

گور پدر عنوان

 

میان آستین ات نه دشنه ای

                        نه ضحاک

ترکیبی از گوشت و خون و استخوان

                                     پنهان

                        شیر می دهی که

                                      که هی

طول بکشم و مار نشوم عاقبت

من طولانی ترین بچه ام میان آستین ات

دستی ام

نا اهل ام

تخم می گذارم

و میان پاهایت آب می شوم

ترکیبی از پوست و ناخن

شیر بیشه

شیر بی شیشه

پاشده    پاشیده

به سینه و سر و صورت و

یک جای بی نام

یک جای با اشاره

یک جای بیجا

تخم

مِی

گزارش سقوط از شیر آب

شیرجه

زنی

نیز

پنهان تخم می گذاشت

میان آستین ات

تلخ

طولانی

تنها . . .

 

 

ایســـــــــتــاد

ما زهــــره تــــــرک برداشتیم

رنگ مکدر بود

سایه مـکـرر

وقتی ایستاد

ترک های ما بی ریختـــــه شد

چشـــم       قبیله ای کوچک

حرف        بچه ای پررو

ترانه راکد شد

ایســـــتـاد که ما نه

مــــن

یعنی مـن

تــرک اش کنم

کـاش تــر شدمـو چشم بی آبرود

بچه ماندم که بماند

پای حرف اش ایســـتاد

ماند

در رفتن اش

ترک مردیم مـــا نه

مـــن

یعنی من

 

14/1/86         14:28

 

تولد = فحش

به هم فحش می دادیم
من الاغ
تو بی ادبی
جوراب ِ پشت ِ سر هم بد بو
و زیر سرت خالی می شد از پر ِ قو
کیــو کیــو
یکی به دست
یکی به قلــبم
یکی به خطا رفت
یکی به اشتباه
برگشت
کمی از سمت ِ قاب عکس مکدّر شد
لب پر زدیم به شرم بوسه گاه
دستی به ساق پــا
چیزی دخالت می کند
بالا می روم
کیــو کیــو
خودم را خالی می کنم
پایین می آیم
کسی به جرم مـا
خواهد آمد